Tym razem problem, który dotyczy niejednego z
nas czyli... Jak zostać super nianią? W weekend zapracowani rodzice
odetchną od codziennych obowiązków i będą mogli poświęcić ten czas dla
rodziny. Dla niektórych to szczególna chwila, często nawet jedyna, aby
porozmawiać ze swoimi dziećmi.
Również Dzień Matki Dzień dziecka czy Święta spędzane
wspólnie, to dobry moment, by przez chwilę zastanowić się nad swoimi
relacjami w rodzinie.
Często słyszymy, lub sami stykamy się na
co dzień z problemami pomiędzy rodzicami, a dziećmi. Takie
nieporozumienia na linii rodzice - dzieci często nazywamy konfliktem pokoleń.
Jednak
czy on rzeczywiście istnieje? Czy spory wynikają tylko z różnicy wieku?
A może takie problemy mają swoje korzenie w wychowaniu?
Każdy młody człowiek przechodzi okres buntu. Fakt ten dotyczy wszystkich. Rodzice również w swoim życiu mieli taki czas.
Określenie
"konflikt pokoleń" jest zatem przesadzone. To raczej wymiana zdań
wynikająca często z odmiennych poglądów. Nieporozumienia i spory mają
swoje źródło w tym, iż ludzie bardziej wolą mówić niż słuchać.
Szczególnie rodzice, często nie mając żadnych argumentów, wyrażają swoje
zdanie kierując się nierzadko chęcią postawienia na swoim.
Dzieci
przestają więc mówić i wtedy nietrudno już do sytuacji, w której
jedynym ratunkiem jest pomoc psychologa. Rodzice nie potrafią sobie
poradzić ze swoimi podopiecznymi nie zdając sobie sprawy, że często
problem tkwi nie w "zbuntowanych nastolatkach", a w nich samych. Zdarza
się, że w takich rodzinach dochodzi także do agresji, co staje się już
sprawą niebagatelną...
Możliwe, że ten problem dotyczy lub
będzie już wkrótce dotyczyć również Ciebie. Bycie rodzicem i wychowanie
dzieci to odpowiedzialne i trudne zadanie. Lecz w każdej chwili możesz
sięgnąć po praktyczne porady, dzięki którym sam możesz stać się "super
nianią" :)
Najważniejsze aby zarówno dorośli jak i dzieci nauczyli się najpierw słuchać, aby skutecznie ze sobą rozmawiać.
Gorąco polecam świetną książkę, która będzie pomocna
nie tylko w kontaktach z dziećmi, ale z każdym rozmówcą:
"Jak słuchać by ludzie do nas mówili" autorstwa Hartley Mary.
Nie
narzekajmy już więcej, że nie potrafimy się z nikim dogadać. Tak jak
chemii czy matematyki - sztuki mówienia, trzeba się uczyć! Szczególnie
jeśli naszym rozmówcą jest dziecko.
środa, 18 stycznia 2012
Motoryczny rozwój dziecka do 4 roku życia
Małe dziecko zmienia się z dnia na dzień, cały
czas zdobywając wiedzę o świecie i swoim ciele. Uczy się koordynować
ruchy, odczuwać przestrzeń i się w niej poruszać. Poznaje także swoje
najbliższe otoczenie. Jego rozwój motoryczny ma olbrzymi wpływ na rozwój
mowy i zdolności przyswajania wiedzy teoretycznej.
Pierwsze półrocze życia
Od narodzin przez cały okres noworodkowy (pierwsze 28 dni) aż do trzeciego miesiąca życia małe dziecko przez większość czasu śpi, wybudzając się na czas karmień. Główną czynnością jaką wykonuje w krótkich momentach, kiedy jest świadome i obserwuje świat, jest poruszanie nogami i energiczne kopanie. Od czwartego miesiąca życia zaczyna oglądać swoje stopy i dłonie. Potrafi w ręku utrzymać jeden przedmiot, który zwykle po obejrzeniu wkłada do ust. Około piątego, szóstego miesiąca zaczyna siedzieć z podparciem lub bez, leżąc na brzuchu podnosi głowę i klatkę piersiową lub usiłuje się przewrócić na bok. Jeśliby niemowlę trzymać pod pachami, będzie podskakiwało odbijając się mocno nogami od podłoża.
Drugie półrocze życia
Od siódmego miesiąca dzieci zaczynają pełzać, wówczas napotkawszy duży przedmiot na drodze usiłują go popchnąć. Próbują także podciągnąć się do pozycji stojącej. Dziewięciomiesięczny szkrab podnosi kubek, ciastko i samodzielnie je drobne produkty niewymagające używania sztućców. Mniej więcej przed ukończeniem pierwszego roku życia dziecko uczy się siedzieć na krześle. Energicznie pełza, raczkuje lub stawia pierwsze kroki. Potrafi pokazywać palcem interesujące go zabawki, a także bawić się nimi używając obu rąk. Aktywność dziecka zwiększa się z każdym tygodniem.
Drugi rok życia
W tym czasie dziecko potrafi już dobrze chodzić, a przed upływem 18. miesiąca życia nie przewraca się przy podnoszeniu z podłogi zabawek. Nabiera już jedzenie na łyżkę i nie bierze małych przedmiotów do buzi. W trakcie zabawy potrafi brać drobne przedmioty za pomocą palca wskazującego i kciuka, większe rzeczy pcha lub ciągnie, a jeśli nie są za ciężkie stara się je podnieść. Może już posługiwać się kredkami, którymi spontanicznie bazgrze po wszystkim, co ma pod ręką. Do końca drugiego roku życia nauczy się rzucać piką, otwierać drzwi, nawlekać duże korale na nitkę. Szybko biega po domu i po podwórku, próbując przy tym skakać i utrzymać równowagę na jednej nodze. Oglądając książeczkę obraca po jednej kartce.
Trzeci rok życia
Podczas posiłków dziecko posługuje się już sprawnie łyżką i widelcem. Kiedy się bawi, potrafi skakać na złączonych nogach i jeździć na trójkołowym rowerku, choć musi się przy tym odpychać. Usiłuje samodzielnie chodzić po schodach, lecz jeśli są za wysokie szybko się nudzi. Do ulubionych zabaw ruchowych w tym okresie nalezą wspinaczki po barierkach i meblach, chodzenie na palcach, stanie na jednej nodze i biegi z przeszkodami, które dziecko sprawnie okrąża. Ponadto kopie piłkę, bawi się klockami, a przed końcem trzeciego roku będzie umiało odwzorować koło i ciąć nożyczkami. W tym wieku można już rozpocząć edukacje przedszkolną.
Czwarty rok życia
Choć dziecko nie potrafi wiązać butów i nie zapina guzików, to samodzielnie się ubiera i rozbiera. Jazda na trójkołowym rowerku jest już opanowana, tak jak zabawa z klockami, choć ta druga na razie przebiega na uproszczonym poziomie. Przedszkolak potrafi także układać puzzle o dużym rysunku z 5–10 fragmentów. W dalszym ciągu stanie na jednej nodze jest fascynującą zabawą, ale teraz dołączają do tego skoki, również na jednej nodze, najlepiej z omijaniem przeszkód.
Pierwsze półrocze życia
Od narodzin przez cały okres noworodkowy (pierwsze 28 dni) aż do trzeciego miesiąca życia małe dziecko przez większość czasu śpi, wybudzając się na czas karmień. Główną czynnością jaką wykonuje w krótkich momentach, kiedy jest świadome i obserwuje świat, jest poruszanie nogami i energiczne kopanie. Od czwartego miesiąca życia zaczyna oglądać swoje stopy i dłonie. Potrafi w ręku utrzymać jeden przedmiot, który zwykle po obejrzeniu wkłada do ust. Około piątego, szóstego miesiąca zaczyna siedzieć z podparciem lub bez, leżąc na brzuchu podnosi głowę i klatkę piersiową lub usiłuje się przewrócić na bok. Jeśliby niemowlę trzymać pod pachami, będzie podskakiwało odbijając się mocno nogami od podłoża.
Drugie półrocze życia
Od siódmego miesiąca dzieci zaczynają pełzać, wówczas napotkawszy duży przedmiot na drodze usiłują go popchnąć. Próbują także podciągnąć się do pozycji stojącej. Dziewięciomiesięczny szkrab podnosi kubek, ciastko i samodzielnie je drobne produkty niewymagające używania sztućców. Mniej więcej przed ukończeniem pierwszego roku życia dziecko uczy się siedzieć na krześle. Energicznie pełza, raczkuje lub stawia pierwsze kroki. Potrafi pokazywać palcem interesujące go zabawki, a także bawić się nimi używając obu rąk. Aktywność dziecka zwiększa się z każdym tygodniem.
Drugi rok życia
W tym czasie dziecko potrafi już dobrze chodzić, a przed upływem 18. miesiąca życia nie przewraca się przy podnoszeniu z podłogi zabawek. Nabiera już jedzenie na łyżkę i nie bierze małych przedmiotów do buzi. W trakcie zabawy potrafi brać drobne przedmioty za pomocą palca wskazującego i kciuka, większe rzeczy pcha lub ciągnie, a jeśli nie są za ciężkie stara się je podnieść. Może już posługiwać się kredkami, którymi spontanicznie bazgrze po wszystkim, co ma pod ręką. Do końca drugiego roku życia nauczy się rzucać piką, otwierać drzwi, nawlekać duże korale na nitkę. Szybko biega po domu i po podwórku, próbując przy tym skakać i utrzymać równowagę na jednej nodze. Oglądając książeczkę obraca po jednej kartce.
Trzeci rok życia
Podczas posiłków dziecko posługuje się już sprawnie łyżką i widelcem. Kiedy się bawi, potrafi skakać na złączonych nogach i jeździć na trójkołowym rowerku, choć musi się przy tym odpychać. Usiłuje samodzielnie chodzić po schodach, lecz jeśli są za wysokie szybko się nudzi. Do ulubionych zabaw ruchowych w tym okresie nalezą wspinaczki po barierkach i meblach, chodzenie na palcach, stanie na jednej nodze i biegi z przeszkodami, które dziecko sprawnie okrąża. Ponadto kopie piłkę, bawi się klockami, a przed końcem trzeciego roku będzie umiało odwzorować koło i ciąć nożyczkami. W tym wieku można już rozpocząć edukacje przedszkolną.
Czwarty rok życia
Choć dziecko nie potrafi wiązać butów i nie zapina guzików, to samodzielnie się ubiera i rozbiera. Jazda na trójkołowym rowerku jest już opanowana, tak jak zabawa z klockami, choć ta druga na razie przebiega na uproszczonym poziomie. Przedszkolak potrafi także układać puzzle o dużym rysunku z 5–10 fragmentów. W dalszym ciągu stanie na jednej nodze jest fascynującą zabawą, ale teraz dołączają do tego skoki, również na jednej nodze, najlepiej z omijaniem przeszkód.
Subskrybuj:
Posty (Atom)